'De Schermkunst'

Heden ten dage is schermen een sport; Een zeer moderne sport!
Een zaalsport waarin 'jeugdige' geestdrift, volmaakte lichaamsbeheersing, harmonie en intelligentie samengaan. Dit is alles wat nog is overgebleven van het schermen als aanvals- en verdedigingsmiddel uit de voorhistorische tijden.
Ja, zover kan men terug gaan in de geschiedenis van het schermen. Onze verre voorvaderen gingen met knots en houten bijl op jacht. Al snel werden deze voorwerpen gebruikt om tegen elkaar ten strijden te trekken. Ook dat was al schermen, zij het in een zeer primitieve vorm. Tijdens latere fasen van de beschaving veranderde er niet veel.
De mens beleefde achtereenvolgens het bronzen tijdperk, het ijzeren tijdperk en tenslotte het tijdperk van het 'blanke wapen'.
 (Zo geheten om ze te onderscheiden van de vuurwapens).

Wanneer kunnen we spreken van; 'De schermkunst'!
Hierover zijn de meningen zeer verdeeld. Velen menen bijvoorbeeld dat er reeds sprake is van 'schermkunst' bij de Syri*rs en de Perzen. Anderen willen pas over 'schermkunst' spreken als Salvatore Fabris in het begin van de 17de eeuw zijn boek over het schermen, en speciaal de Italiaanse school, uitgeeft.
Een derde groep redeneert dat ten tijde van het oude Rome, met zijn Gladiatoren-spelen, zeker sprake is geweest van 'schermkunst'. Deze Gladiatoren, meest Slaven, bekwaamden zich in het hanteren van zwaard en schild in speciaal daarvoor ingerichte scholen.

Philips de Schone was de indirecte aanleiding tot het ontstaan van de huidige schermsport. Weliswaar verbood hij het duelleren, maar dat werd weer ingetrokken toen bleek dat de Edele er zich niet aan hielden.
Toch heeft dit tot gevolg dat er regelingen kwamen waaraan het duel gebonden werd.
In Itali* ontstond de bakermat der schermsport waarheen allen zich spoedden om de edele schermsport machtig te worden, waarna het zich verder over Europa verspreidde tot de sport die we nu kennen.

De tegenwoordige schermsport wordt beoefend op drie wapens;

Floret, Degen en Sabel

Terug naar Homepage!